Πολλές φορές από τις λεπτομέρειες καταλαβαίνεις πολλά. Παρακολούθησα στο κανάλι της Βουλής τη συνεδρίαση της επιτροπής κοινωνικών υποθέσεων. Παρόντες ο Υπουργός και βουλευτές από τους οποίους μερικοί τέως υπουργοί, γιατροί, πανεπιστημιακοί 

Σε μένα έκαναν εντύπωση – αλλά απ΄  ό,τι φαίνεται μόνο σε μένα-  τα ευάριθμα πλαστικά μπουκαλάκια εμφιαλωμένου νερού που φιγουράριζαν μπροστά στον καθένα από αυτους. Και σκέφτηκα. Δεν υπάρχει καμιά ευαισθησία σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος αλλά και εξοικονόμησης πόρων; Τόσο μακριά νυχτωμένοι είναι οι πατέρες και οι μητέρες του έθνους; Χάθηκε μια κανάτα  ή ένα ποτήρι νερό της βρύσης από αυτό που πίνουμε όλοι ή τουλάχιστον οι περισσότεροι στο σπίτι μας;  Πόσα πλαστικά μπουκάλια στα σκουπίδια ή έστω τους κάδους ανακύκλωσης, πόσες σακούλες απορριμμάτων,  πόσα 50λεπτα ή έστω 30λεπτα πεταμένα και αυτά; Γιατί υποθέτω πως η ίδια ιστορία θα επαναλαμβάνεται σε όλες τις συνεδριάσεις και σε όλους τους χώρους της Βουλής.

Σε πόλεις με παράδοση στο εμφιαλωμένο νερό όπως το Λονδίνο ή το Παρίσι,  στο μεν πρώτο  εδώ και χρόνια απαγορεύτηκε να σερβίρεται  στα καφέ και τα εστιατόρια,  στο δεύτερο μόλις καθίσεις σου φέρνουν την κανάτα με το νερό πριν ακόμη παραγγείλεις και στη Βιέννη το εμφιαλωμένο νερό –ιδιαίτερα στα μικρά μπουκάλια-  πωλείται πανάκριβα  ώστε να μειωθεί η κατανάλωσή του.

Εδώ όχι μόνο δεν γίνεται καμιά προσπάθεια περιορισμού κατανάλωσης εμφιαλωμένου νερού για λόγους κυρίως οικολογίας αλλά, όπως φαίνεται,  το θέμα δεν έχει καν αγγίξει ούτε αυτούς που αποφασίζουν για το μέλλον το δικό μας και κατ΄ επέκταση του πλανήτη μας.

Ψύλλοι στ’ άχυρα θα μου πείτε! Όμως κατά τη γνώμη μου  αυτοί οι «ψύλλοι» είναι που οδήγησαν τη χώρα εκεί που είναι τώρα, έχοντας άλυτα ακόμη και τα απλούστερα των προβλημάτων.